In Marcus 12:41-44 stelt Jezus ons ten voorbeeld een vrouw, een arme status-loze weduwe, die met twee muntjes alles geeft wat zij heeft.

Vertrouw jezelf toe aan Jezus, en verwacht al je hulp van Gods Zoon, zoals de arme status-loze weduwe al haar geld gaf en op hulp en bescherming van de gemeenschap rekende.

Jezus gebruikt vaak voorbeelden waarbij de minsten in de ogen van de samenleving, het meeste doen in de ogen van de Heer.

Nu deze weduwe. Ze heeft een zeer lage status (lees: status-loos) in de samenleving van toen. Ze leeft op kosten van de gemeenschap. Zonder kinderen is ze voor bescherming aangewezen op hulp van de gemeenschap. Er wordt op weduwen neer gekeken. Ze kosten de gemeenschap geld en worden vaak als last ervaren. Dat weten we over het algemeen over weduwen in de samenleving van toen.

De weduwe gaf twee koperen ‘muntjes’, minder waard dan het minste bronzen Romeinse muntje uit die tijd: de quadrans*, maar het was ALLES wat zij had te geven van haar ‘leeftocht’. Leeftocht = een oude term voor levensonderhoud, net als ademtocht: een alsmaar repeterende noodzakelijke bezigheid om in leven te blijven.

*)Een quadrans= het laagste bronzen muntje in het muntsysteem van de Romeinen in die tijd.

Het gaat niet om die muntjes en hoeveel je precies zou moeten geven nu. Of om deze vrouw, of om het feit dat ze een weduwe is. Of om dat het een momentopname is. Dat is allemaal context. Het gaat erom dat ze haar hele levensonderhoud van die week (de 2 koperen muntjes) weggeeft, in het vertrouwen dat ze wordt geholpen en voorzien zal worden in levensonderhoud of in elk geval in wat zij nodig heeft.

Wat Jezus duidelijk wil maken is dit: stel je vertrouwen in je leven HELEMAAL op Jezus, geef je hele hart aan Jezus, en verwacht alles wat je nodig hebt alleen van Hem, alsmaar opnieuw! (repeterende bezigheid)

Verwacht alles wat je nodig hebt van Jezus, door je helemaal aan Hem toe te vertrouwen.

Wij leven in ‘het Westen’ in een tijd en plaats met veel economische voorspoed. Wij zijn rijk, met een kleine letter. Zeker, de één wat meer dan de ander maar rijk. Tegelijk zijn we ook heel arm. De meesten weten niet hoe het is om alles af te staan wat je nodig hebt voor je levensonderhoud. Naast en onder ons leven ook mensen die dat wel weten. Bv. dakloze mensen en arme mensen. Zij weten hoe het is om nauwelijks wat te hebben, en om daarvan te geven als ze dat al kunnen.

Die aardse rijkdom onttrekt als een mistbank alle zicht aan wat werkelijk waarde heeft. De ongelijke verdeling van die rijkdom en onze pseudo-problemen in de rijke landen, onze hartstocht om gezien te worden als de weldoeners van de wereld. Ons echte probleem is dat we niet willen zien wat werkelijk het probleem is. We zijn er blind voor geworden. Sommigen zegt Jezus houden ervan om zelf gezien te worden, ze laten zich voorstaan op hun vroomheid, met hun dure kleding, en hun elitaire voorkomen in de buitenwereld Jezus veroordeelt deze mensen niet, maar zegt wel dat over hen strenger wordt geoordeeld dan over anderen (Marcus 12 vers 38-40).

En dan ziet Jezus de arme status-loze weduwe. Het contrast is niet groter te maken. Van de rijke en vrome elite naar de arme onderkant van de samenleving. Jezus zegt kijk maar naar hoe zij het doet. Die anderen zullen hun oordeel niet ontlopen. Maar zoals zij het doet, zo wil ik dat je in het leven staat. Kijk naar haar, die door de ‘rijke en vrome wereld’ uitgebuit, en niet gezien wordt, naar haar volledige vertrouwen als ze haar hele levensonderhoud geeft.

Neem je de gift van de arme status-loze weduwe ten voorbeeld. Stel je vertrouwen op de Heer je God met HEEL je hart en ziel en verstand!

Verwacht alles wat je nodig hebt van Jezus, door je helemaal aan Hem toe te vertrouwen!

Je zult Rijkelijk worden beloond!

Gezegende zondag! 

Shabbath Shaloom